Leo Beenhakker

Urodzony 2 sierpnia 1942
Rotterdam, Holandia Holandia

Leo Beenhakker (ur. 2 sierpnia 1942 roku w Rotterdamie) – holenderski piłkarz i trener piłkarski.

Jako piłkarz grywał w amatorskich klubach – Tediro Rotterdam, Xerxes Rotterdam oraz Zwart Witt 28. W połowie lat 60. rozpoczął karierę szkoleniową. Przez wiele lat był pierwszym asystentem Rinusa Michelsa, trenera reprezentacji Holandii, a dwukrotnie – w latach 1985-86 i podczas Mundialu 1990 – pełnił obowiązki selekcjonera Pomarańczowych. Pracował w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Zdobył po trzy tytuły mistrza Holandii (dwa z Ajaksem Amsterdam i jeden z Feyenoordem) oraz Hiszpanii (wszystkie z Realem Madryt). Od 2004 do 2006 roku prowadził drużynę narodową Trynidadu i Tobago, którą, jako pierwszy szkoleniowiec w historii, wprowadził do finałów mistrzostw świata. Od 11 lipca 2006 roku jest selekcjonerem reprezentacji Polski.

Spis treści

[edytuj] Kariera szkoleniowa

Dwukrotnie pełnił obowiązki selekcjonera reprezentacji Holandii. W latach 1985-1986 zastępował chorego Rinusa Michelsa i w tym czasie przegrał eliminacje do Mundialu 1986. W 1990 roku objął stery drużyny narodowej na kilka tygodni przed mistrzostwami, kiedy na wniosek zawodników zwolniono Thijsa Libregtsa. Prowadzona przez niego drużyna zdołała wyjść z grupy remisując kolejno z Egiptem, Anglią i Irlandią, by w 1/8 finału przegrać z Niemcami.

Osiągał sukcesy w Realu Madryt, Ajaksie Amsterdam oraz Feyenoordzie Rotterdam (gdzie w latach 1997-2000 był trenerem Jerzego Dudka i Tomasza Rząsy), z każdego jednak klubu wyruszał w poszukiwaniu coraz to nowych wyzwań, także daleko poza obrzeże wielkiego futbolu.

W listopadzie 2005 roku po wygraniu dwumeczu barażowego z Bahrajnem wprowadził po raz pierwszy w historii reprezentację Trynidadu i Tobago do finałów mistrzostw świata. W Niemczech debiutant zdobył jeden punkt (0:0 ze Szwecją, 0:2 z Anglią i 0:2 z Paragwajem) i zajął ostatnie miejsce w grupie.

Po Mundialu 2006 otrzymał propozycje prowadzenia drużyn narodowych Arabii Saudyjskiej, Australii, Polski oraz kilku zespołów z ligi rosyjskiej.

11 lipca 2006 objął stanowisko selekcjonera reprezentacji Polski. Jest siódmym w historii zagranicznym selekcjonerem polskiej drużyny narodowej i pierwszym, który wywalczył z nią awans do mistrzostw Europy. Podczas turnieju finałowego w Austrii i Szwajcarii w 2008 prowadzona przez niego reprezentacja przegrała z Niemcami i Chorwacją oraz zremisowała z Austrią, kończąc udział w imprezie na fazie grupowej.

5 maja 2007 roku po rezygnacji Erwina Koemana tymczasowo pełnił obowiązki pierwszego trenera Feyenoordu Rotterdam.

[edytuj] Sukcesy szkoleniowe

[edytuj] Nagrody i wyróżnienia

Przypisy

  1. NapoLeo Polski, ludzie.wprost.pl
  2. "Prezydent RP odznaczył Leo Beenhakkera", www.prezydent.pl, 2008-02-20 [dostęp 22 maja 2008].

[edytuj] Zobacz też

Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Leo Beenhakkera
Commons