| Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1982 Copa del Mundo de Fútbol - España 82 |
|
|---|---|
 MŚ 1978 |
MŚ 1986  |
| Szczegóły turnieju | |
| Gospodarz |  Hiszpania |
| Otwarcie | 13 czerwca 1982, |
| Zamknięcie (finał) | 11 lipca 1982, |
| Liczba drużyn | 24 (z 6 federacji) |
| Liczba stadionów | 14 (w 14 miastach) |
 I miejsce |
 Włochy |
 II miejsce |
 RFN |
 III miejsce |
 Polska |
| Polska |
3 miejsce |
| Statystyki turnieju | |
| Liczba meczów | 52 |
 Liczba goli |
146 (2.81 na mecz) |
| Oglądalność | 2 109 723 (40 572 na mecz) |
| Król strzelców |
Paolo Rossi |
| Internet | |
 Galeria zdjęć na Commons |
|
XII Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej - odbyły się w dniach 13 czerwca-11 lipca 1982 roku w Hiszpanii. Były to pierwsze finały na których wystąpiły 24 zespoły. Decyzję o zwiększeniu liczby reprezentacji uczestniczących w finałach spowodowało spopularyzowanie telewizji.
Spis treści |
[edytuj] Podsumowanie
[edytuj] Faza grupowa
Zespół reprezentacji Polski zakwalifikował się do rozgrywek, jednak istniały obawy, iż wprowadzony na pół roku przed rozpoczęciem turnieju stan wojenny może źle wpłynąć na postawę piłkarzy.
Początek turnieju był dla Polaków był zły. Dwa bezbramkowe remisy w meczach z Włochami i Kamerunem spowodowały, iż Polska znalazła się na ostatnim miejscu w grupie. Jednak ostatecznie, w meczu ostatniej szansy Polacy nieoczekiwanie rozgromili Peru 5:1 zdobywając 5 bramek w ciągu 22 minut. Awans z grupy wywalczyli także Włosi, którzy zremisowali wszystkie trzy mecze, a w ostatnim spotkaniu z Kamerunem z trudem obronili korzystny wynik 1:1.
W grupie 2 zmierzyły się reprezentacje Austrii, Chile, RFN i Algierii. Algierczycy sprawili sensację pokonując ekipę Niemiec 2:1. Zespół z Maghrebu miałby wielkie szanse wyeliminować ówczesnych mistrzów Europy jednak zespół RFN pokonał Austrię, która wyszła z grupy z dwoma bramkami więcej od Algierii.
W grupie 3 grała Argentyna, która broniła tytułu z przed 4 lat, Belgia, Węgry i Salwador. Wschodzącą gwiazdą reprezentacji Argentyny był Diego Maradona. Argentyna jednak przegrała w meczu otwarcia mistrzostw z Belgią 0:1. Oba te zespoły zajęły dwa czołowe miejsca w grupie. Węgrzy natomiast pokonując Salwador 10:1 odnieśli najwyższe zwycięstwo w historii mistrzostw i reprezentacji.
Grupa 4 to rywalizacja pomiędzy ekipami Anglii, Francji, Czechosłowacji i Kuwejtu. Pierwsze miejsce zajęła Anglia przed Francją. W meczu Francja - Kuwejt, gdy Francuzi zdobyli bramkę, prezes futbolowej federacji Kuwejtu szejk Fahid Al-Ahmad Al-Sabah wdarł się na boisko protestując przeciwko uznaniu bramki. Zdezorientowany sędzia zmienił swą decyzję i gol nie został zaliczony, ta decyzja kosztowała arbitra utratę uprawnień do prowadzenia spotkań międzynarodowych, a Kuwejt i tak przegrał 1:4.[1]
W grupie 5 grały drużyny gospodarza - Hiszpanii, Irlandii Północnej, Jugosławii i Hondurasu. Awans do dalszej fazy wywalczyli Hiszpanie i Irlandczycy, ale styl gry ekipy gospodarzy (np. remis z nadspodziewanie dobrze grającym Hondurasem) wzbudził rozczarowanie kibiców liczących iż na swoim terenie będą w stanie odegrać istotną rolę w turnieju.
Grupę 6 tworzyły reprezentacje Brazylii, Szkocji, Nowej Zelandii i ZSRR. Drużyna Brazylii była uważana za głównego pretendenta do tytułu, ponieważ w drużynie Canarinhos występowało wiele ówczesnych gwiazd (Sócrates, Zico, Paulo Roberto Falcão - znajdują się m.in na liście FIFA 100). Razem z drużyną Brazylii z grupy wyszła reprezentacja Związku Radzieckiego, która dzięki przewadze dwóch bramek wyprzedziła Szkocję.
[edytuj] Druga Runda
W drugiej rundzie 12 najlepszych ekip zostało podzielonych na 4 grupy po 3 drużyny. Zwycięzcy tych grup uzyskiwali awans do półfinałów.
W grupie A znalazły się Polska, ZSRR i Belgia. Po zwycięstwie z Peru, Polska drużyna „złapała rytm gry”. W meczu z Belgią dobrze grał Zbigniew Boniek, który zdobył 3 bramki zapewniając biało - czerwonym zwycięstwo 3:0. Drużyna ZSRR również pokonała Belgię, ale zaledwie 1:0. Do awansu do czołowej czwórki wystarczał Polakom zatem remis z drużyną radziecką. Z uwagi na trwający stan wojenny, mecz z zespołem ZSRR miał duży wymiar polityczny. Atmosferę podgrzewały dodatkowo, wywieszane na trybunach( nie tylko przez Polaków), transparenty "Solidarności". Realizatorzy transmisji TVP starali się jednak, by obrazy te nie docierały do widzów w Polsce. Z tego spotkania w pamięci kibiców zapisał się głównie Włodzimierz Smolarek, który w końcowych minutach przetrzymywał piłkę w narożniku boiska, zyskując w ten sposób cenne sekundy. Ostatecznie Polacy utrzymali do ostatniego gwizdka rezultat 0:0, premiujący ich awans.
W grupie B RFN zmierzyła się z ekipami Hiszpanii i Anglii. Zwycięstwo nad gospodarzami 2:1 i bezbramkowy remis z Anglią, przy jednoczesnym także bezbramkowym wyniku meczu Anglia - Hiszpania, zapewniły sukces ekipie Niemieckiej.
W grupie C naprzeciw siebie stanęły Brazylia, Włochy i Argentyna. Argentyńczycy nie byli w stanie obronić tytułu. Przegrali najpierw 2:1 z Włochami, a następnie 3:1 z Brazylią. Diego Maradona, otrzymał w końcówce meczu czerwoną kartkę za brutalny faul. O awansie do półfinału miał przesadzić pojedynek Brazylii i Włoch. Ekipie Canarinhos wystarczał remis. Tymczasem Włosi, pokonali po wyrównanym meczu piłkarzy z Brazylii 3:2. Bohaterem spotkania był Paolo Rossi, który strzelił wszystkie gole dla Squadra Azzura. Piłkarz ten zagrał na Mundialu tylko dlatego że skrócono mu karę dyskwalifikacji za udział w aferze korupcyjnej (tzw. Toto Nero). W grupie D Francja wywalczyła awans pokonując Austrię i Irlandię Północną.
[edytuj] Półfinały
W półfinale Polacy po raz drugi w tym turnieju zmierzyli się z reprezentacją Włoch. W spotkaniu tym z powodu otrzymania dwóch żółtych kartek nie mógł wystąpić Zbigniew Boniek. Trener Antoni Piechniczek nie zdecydował się na wystawienie w jego miejsce Andrzeja Szarmacha, czołowego strzelca ligi francuskiej. Włosi bez większego trudu pokonali biało-czerwonych 2:0, a obydwa gole strzelił ponownie Paolo Rossi. Po mistrzostwach Paweł Janas tak skomentował ten mecz: "Byliśmy o krok od wielkiego finału. W decydującym meczu z Włochami zagraliśmy słabiej, mieliśmy akurat nie najlepszy dzień i nie udało nam się wykorzystać szansy" [2].
W drugim półfinale Francja zmierzyła się z RFN. W normalnym czasie gry padł remis 1:1. W dogrywce Francuzi prowadzili już 3:1, jednak Niemcom udało się doprowadzić do remisu 3:3. Mecz musiał rozstrzygnąć się po rzutach karnych. W karnych zwyciężyli 5:4 piłkarze RFN, ale ich zwycięstwo przyćmił wcześniejszy brutalny faul ich bramkarza Heralda Schumachera na Francuzie Battistonie. Francuz został odwieziony do szpitala, natomiast Schumacher nie został za ten faul ukarany.
[edytuj] Mecz o 3. miejsce
W meczu o 3. miejsce z Francją Polska wygrała 3:2 po golach Andrzeja Szarmacha, Stefana Majewskiego oraz Janusza Kupcewicza. Dla Francji gole zdobywali René Girard i Alain Couriol . Tym samym Polacy powtórzyli osiągniecie z Mundialu 1974, kiedy to w meczu o 3. miejsce pokonali Brazylijczyków.
[edytuj] Finał
W finale reprezentacja Włoch pokonała RFN 3:1. Bramki dla Włoch strzelali kolejno: Paolo Rossi, Marco Tardelli, Alessandro Altobelli. Honorowe trafienie dla RFN zaliczył w 83. minucie Paul Breitner. Mecz na Estadio Santiago Bernabéu oglądało ponad 90 000 kibiców.
Włosi zdobyli tytuł po raz trzeci. Poprzednio zdobywali go w 1934 i 1938 roku. Włochy zrównały się w ilości zwycięstw w tej imprezie z Brazylią.
[edytuj] Składy drużyn
Składy drużyn uczestniczących w mistrzostwach świata w roku 1982
[edytuj] Stadiony
- Alicante, Estadio Jose Rico Perez
- Barcelona, Estadio Nou Camp
- Bilbao, Estadio San Mames
- Elche, Nuevo Estadio
- Gijon, Estadio El Molinon
- La Coruña, Estadio Municipal de Riazor
- Madryt, Estadio Santiago Bernabéu
- Malaga, Estadio La Rosaleda
- Oviedo, Estadio Carlos Tartiere
- Saragossa, Estadio La Romareda
- Sewilla, Estadio Sanchez Pizjuan
- Valladolid, Nuevo Estadio Jose Zorrilla
- Vigo, Estadio Balaidos
- Walencja, Estadio Luis Casanova
[edytuj] Rezultaty
[edytuj] Pierwsza runda
[edytuj] Grupa A
| Na Mistrzostwach Świata w piłce
nożnej w latach 1930-1990 za zwycięstwo przyznawano 2 punkty, za remis 1 punkt, za porażkę punktów nie przyznawano |
| Zespół | M | W | R | P | Br+ | Br- | +/- | Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Polska |
3 | 1 | 2 | 0 | 5 | 1 | +4 | 4 |
| Włochy |
3 | 0 | 3 | 0 | 2 | 2 | 0 | 3 |
 Kamerun |
3 | 0 | 3 | 0 | 1 | 1 | 0 | 3 |
 Peru |
3 | 0 | 2 | 1 | 2 | 6 | -4 | 2 |
| 14 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
Włochy |
0:0 | Polska |
Estadio Balaidos, Vigo Sędzia: Michel Vautrot (Francja) Widzów: 33,000 |
raport |
| 15 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
Peru |
0:0 | Kamerun |
Estadio Riazor, La Coruña Sędzia: Franz Wöhrer (Austria) Widzów: 11,000 |
raport |
| 18 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
Włochy |
1:1 | Peru |
Estadio Balaidos, Vigo Sędzia: Walter Eschweiler (RFN) Widzów: 25,000 |
Conti  18' |
raport |
Díaz 83' |
| 19 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
Polska |
0:0 | Kamerun |
Estadio Riazor, La Coruña Sędzia: Alexis Ponnet (Belgia) Widzów: 19,000 |
raport |
| 22 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
Polska |
5:1 | Peru |
Estadio Riazor, La Coruña Sędzia: Lamberto Rubio Vazquez (Meksyk) Widzów: 25,000 |
| Smolarek 55' Lato 58'Boniek 61'Buncol 68'Ciołek 76' |
raport |
La Rosa 83' |
| 23 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
Włochy |
1:1 | Kamerun |
Estadio Balaidos, Vigo Sędzia: Bogdan Dotchev (Bułgaria) Widzów: 20,000 |
| Graziani 60' |
raport |
Mbida 61' |
[edytuj] Grupa B
| Zespół | M | W | R | P | Br+ | Br- | +/- | Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| RFN |
3 | 2 | 0 | 1 | 6 | 3 | +3 | 4 |
 Austria |
3 | 2 | 0 | 1 | 3 | 1 | +2 | 4 |
 Algieria |
3 | 2 | 0 | 1 | 5 | 5 | 0 | 4 |
 Chile |
3 | 0 | 0 | 3 | 3 | 8 | -5 | 0 |
| 16 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
RFN |
1:2 | Algieria |
El Molinón, Gijón Sędzia: Enrique Labo Revoredo (Peru) Widzów: 42,000 |
| Rummenigge 67' |
raport |
Madjer 54' Belloumi 68' |
| 17 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
Chile |
0:1 | Austria |
Estadio Carlos Tartiere, Oviedo Sędzia: Juan Daniel Cardellino (Urugwaj) Widzów: 22,500 |
raport |
Schachner 21' |
| 20 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
RFN |
4:1 | Chile |
El Molinón, Gijón Sędzia: Bruno Galler (Szwajcaria) Widzów: 42,000 |
| Rummenigge 9' 57' 66' Reinders 81' |
raport |
Moscoso 90' |
| 21 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
Algieria |
0:2 | Austria |
Estadio Carlos Tartiere, Oviedo Sędzia: Tony Boskovic (Australia) Widzów: 22,000 |
raport |
Schachner 55' Krankl 67' |
| 24 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
Algieria |
3:2 | Chile |
Estadio Carlos Tartiere, Oviedo Sędzia: Rómulo Méndez (Gwatemala) Widzów: 16,000 |
| Assad 7' 31' Bensaoula 35' |
raport |
Neira 59' (k.) Letelier 73' |
| 25 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
RFN |
1:0 | Austria |
El Molinón, Gijón Sędzia: Bob Valentine (Szkocja) Widzów: 41,000 |
| Hrubesch 10' |
raport |
[edytuj] Grupa C
| Zespół | M | W | R | P | Br+ | Br- | +/- | Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
.svg.html){kind=small} Belgia |
3 | 2 | 1 | 0 | 3 | 1 | +2 | 5 |
 Argentyna |
3 | 2 | 0 | 1 | 6 | 2 | +4 | 4 |
.png.html){kind=small} Węgry |
3 | 1 | 1 | 1 | 12 | 6 | +6 | 3 |
 Salwador |
3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 13 | -12 | 0 |
| 13 czerwca 1982 20:00 UTC+2 |
Argentyna |
0:1 | Belgia |
Camp Nou, Barcelona Sędzia: Vojtěch Christov (Czechosłowacja) Widzów: 95,500 |
raport |
Vandenbergh 62' |
| 15 czerwca 1982 21:15 UTC+2 |
Węgry |
10:1 | Salwador |
Nuevo Estadio, Elx Sędzia: Ibrahim Youssef Al-Doy (Bahrain) Widzów: 23,000 |
| Nyilasi 4' 83' Pölöskei 11'Fazekas 23' 54'Tóth 50'Kiss 69' 72' 76'Szentes 72' |
raport |
Ramírez 64' |
| 18 czerwca 1982 21:15 UTC+2 |
Argentyna |
4:1 | Węgry |
Estadio José Rico Pérez, Alicante Sędzia: Belaid Lacarne (Algeria) Widzów: 32,093 |
| Bertoni 26' Maradona 28' 57'Ardiles 60' |
raport |
Pölöskei 76' |
| 19 czerwca 1982 21:15 UTC+2 |
Belgia |
1:0 | Salwador |
Nuevo Estadio, Elx Sędzia: Malcolm Moffatt (Irlandia Północna) Widzów: 15,000 |
| Coeck 19' |
raport |
| 22 czerwca 1982 21:15 UTC+2 |
Belgia |
1:1 | Węgry |
Nuevo Estadio, Elx Sędzia: Clive White (Anglia) Widzów: 37,000 |
| Czerniatynski 76' |
raport |
Varga 27' |
| 23 czerwca 1982 21:15 UTC+2 |
Argentyna |
2:0 | Salwador |
Estadio José Rico Pérez, Alicante Sędzia: Luis Barrancos (Boliwia) Widzów: 32,500 |
| Passarella 22' (k.) Bertoni 52' |
raport |
[edytuj] Grupa D
| Zespół | M | W | R | P | Br+ | Br- | +/- | Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Anglia |
3 | 3 | 0 | 0 | 6 | 1 | +5 | 6 |
 Francja |
3 | 1 | 1 | 1 | 6 | 5 | +1 | 3 |
 Czechosłowacja |
3 | 0 | 2 | 1 | 2 | 4 | -2 | 2 |
 Kuwejt |
3 | 0 | 1 | 2 | 2 | 6 | -4 | 1 |
| 16 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
Anglia |
3:1 | Francja |
Estadio San Mamés, Bilbao Sędzia: Antonio Garrido (Portugalia) Widzów: 44,172 |
| Robson 1' 67' Mariner 83' |
raport |
Soler 24' |
| 17 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
Czechosłowacja |
1:1 | Kuwejt |
Estadio José Zorrilla, Valladolid Sędzia: Benjamin Dwomoh (Ghana) Widzów: 25,000 |
| Panenka 21' (k.) |
raport |
Al-Dakhil 57' |
| 20 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
Anglia |
2:0 | Czechosłowacja |
Estadio San Mamés, Bilbao Sędzia: Charles Corver (Holandia) Widzów: 41,123 |
| Francis 62' Barmoš 66' (sam.) |
raport |
| 21 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
Francja |
4:1 | Kuwejt |
Estadio José Zorrilla, Valladolid Sędzia: Miroslav Stupar (ZSRR) Widzów: 30,043 |
| Genghini 31' Platini 43'Six 48'Bossis 89' |
raport |
Al-Buloushi 75' |
| 24 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
Francja |
1:1 | Czechosłowacja |
Estadio José Zorrilla, Valladolid Sędzia: Paolo Casarin (Włochy) Widzów: 28,000 |
| Six 66' |
raport |
Panenka 84' (k.) |
| 25 czerwca 1982 17:15 UTC+2 |
Anglia |
1:0 | Kuwejt |
Estadio San Mamés, Bilbao Sędzia: Gilberto Aristízabal (Kolumbia) Widzów: 39,700 |
| Francis 27' |
raport |
[edytuj] Grupa E
| Zespół | M | W | R | P | Br+ | Br- | +/- | Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Irlandia Północna |
3 | 1 | 2 | 0 | 2 | 1 | +1 | 4 |
| Hiszpania |
3 | 1 | 1 | 1 | 3 | 3 | 0 | 3 |
 Jugosławia |
3 | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | 0 | 3 |
 Honduras |
3 | 0 | 2 | 1 | 2 | 3 | -1 | 2 |
| 16 czerwca 1982 21:15 UTC+2 |
Hiszpania |