Sztanga - sprzęt sportowy służący do wykonywania nim ćwiczeń siłowych.
[edytuj] Elementy składowe
- gryf - stalowy drążek, za który ćwiczący chwyta sztangę. Gryf stosowany w trójboju siłowym ma większą sztywność — jest bardziej odporny na odkształcenia niż klasyczny gryf olimpijski stosowany w podnoszeniu ciężarów.
- obciążniki - stalowe krążki, które nakłada się po obu stronach sztangi tak, by masa krążków z lewej strony odpowiadała masie z prawej strony gryfu. Kolejność zakładania krążków powinna odpowiadać ich masie - cięższy krążek powinien zostać założony przed lżejszym. W podnoszeniu ciężarów używa się dużych krążków (średnica 450 mm) o ciężarze 25 kg (czerwony), 20 kg (niebieski), 15 kg (żółty), 10 kg (zielony) oraz małych 5 kg (biały), 2.5 kg (czerwony), 2 kg (niebieski), 1 kg (zielony) i 0,5 kg (biały) w trójboju siłowym dodatkowo 50 kg.
- zaciski - para zacisków uniemożliwia zsunięcie się któregokolwiek z obciążników podczas wykonywania ćwiczeń sztangą. Zaciski w sportach siłowych ważą razem 5 kg.
Klasyczny gryf męski ma 2,20 m długości oraz masę 20 kg. Natomiast gryf damski ma 2,10 m długości i masę 15 kg[1]. Ciężar gryfu wraz z zaciskami wynosi odpowiednio 25 i 20 kg.
Najbardziej popularnymi dyscyplinami sportu, w których używa się sztangi są: trójbój siłowy oraz podnoszenie ciężarów.
