Sztylet (staropolskie tulich, włoskie stiletto) - krótka, biała broń sieczna o prostej, cienkiej, ostro zakończonej trójgraniastej głowni i krótkim, prostym jelcu, przeznaczona do kłucia. Sztylet jest rodzajem noża. Najwcześniejsze formy sztyletu, wykonywane z kamienia, kości lub rogu, znane są z paleolitu. Rozpowszechnił się w okresie średniowiecza i renesansu, kiedy był wykonywany w całości ze stali.
Sztyletów używano także do zabójstw, m.in. do eliminacji przeciwników politycznych, np. Juliusza Cezara. Na podobieństwie sztyletu robiono też maczety.
[edytuj] Zobacz też
- cinquedea
- daga
- mizerykordia
- puginał
- dirk - szkocki sztylet
- kris - sztylet malajski
- sai, tantō - japońskie sztylety
